+ BLOODLINE - zlot fanów RECOIL + NITZER EBB +

informacje
+
recoil + nitzer ebb
+
audycje
ELEKTROWNIA
bloodline

+
patronat
+
konkursy
+
dla mediów
+
rezerwacja
+
downloads
+
koszulki
+
linki
+
księga gości
+
kontakt


aktualizacja tej strony
2009.08.19 - 21:21
 ¤  ELECTRO-ROBOT  ¤

RECOIL

zobacz: NITZER EBB

 + RECOIL + Alan Wilder + Projekt założony przez Alan'a Charles'a Wilder'a w 1985 roku będący "odskocznią" od działalności w grupie Depeche Mode, której członkiem był w latach 1982-1995.

Początki RECOIL były solową działalnością Alan'a Wilder'a (albumy: 1+2 oraz Hydrology) opartą w dużej mierze na materiałach muzycznych tworzonych dla grupy Depeche Mode, z których tworzył osobliwe pejzaże muzyczne. Co ciekawe wśród próbek dźwiękowych na albumie Hydrology pojawiają się także polskie akcenty wplecione w utwory z transmisji radiowych (fragment pieśni "Śmiało podnieśmy sztandar do boju..." oraz fragment transmisji z Radia Watykan w języku polskim).

Rok 1991 jest okresem intensywnej pracy produkcyjnej Alan'a Wider'a nad nowym materiałem RECOIL, w czasie której równolegle wychodzi spod jego ręki album NITZER EBB Ebbhead.
Wynikiem współpracy przy czwartym albumie NITZER EBB jest udział Douglas'a McCarthy na kolejnej płycie projektu muzycznego Wilder'a.

Trzeci album Bloodline przynosi spore zmiany w koncepcji działania RECOIL, który od tego momentu staje się projektem wieloosobowym o płynnej strukturze personalnej. Po raz pierwszy na Bloodline pojawiają się wokaliści, którym Alan Wilder pozostawia wolną rękę w warstwie tekstowej i wykonawczej a sam nadal zajmuje się produkcją dźwiękowych szat dla swoich kolaborantów. Na tym albumie swoich talentów wokalnych i poetyckich użyczyli: Douglas McCarthy, Bukka White (sample wokalne z utworu Shut em' Down, Bukka White staje się pierwszym wskrzeszonym wokalistą RECOIL), Toni Holliday, Moby, Flavour Flav (sample wokalne z She Watch Chanel 0 - Public Enemy) oraz Diamanda Gálas.
Na albumie Bloodline pojawia się jedyny w historii RECOIL utwór obcego autorstwa Faith Healer (The Sensational Alex Harvey Band) z wokalnym wsparciem Douglas'a McCarthy z NITZER EBB. Jest on pierwszym wydanym singlem RECOIL.

Po kilkuletniej przerwie fani i sympatycy nowej muzycznej hybrydy RECOIL doczekali się kolejnego dzieła mistrza i jego kolaborantów: Unsound Methods. Tym razem muzyczne podróże zdecydowanie zanurzają się w bardziej mroczne regiony dźwiękowego oceanu. Na albumie pojawiają kolejni goście: Hilidia Cambell, Hepzibah Sessa, Siobhan Lynch, Magie Estep, Oliver Kraus, wcześniejszy współpracownik Douglas McCarthy oraz sam Alan Wilder wokalnie w utworach Missing Piece i Shunt.
Album Unsound Methods jest przez wielu krytyków uważany za jedną z najlepszych i najdojrzalszych płyt dogorywającego w tym czasie nurtu Trip-Hop, chociaż w założeniach programowych nikt nie planował aby miał on znaleźć się w tej szufladce muzycznej.

Ostatnie stadium rozwoju RECOIL prezentuje album Liquid, przez wielu uważany za szczytowe i ostateczne dzieło projektu. Tym razem grupa kolaborantów wraz z Alan'em Wilder'em przedstawia serię muzycznych monodramów o bardzo niepokojącej strukturze tekstowo-dźwiękowej i wysokim poziomie nasycenia emocjonalnego wywołującego dreszcz, który nie opuszcza słuchacza od pierwszych taktów do ostatniego oddechu płyty. Wśród gości na albumie pojawili się: Reto Bühler, Nicole Blackman, Diamanda Gálas (tym razem jako główna wokalistka), Samantha Coerbell, The Golden Gate Jubilee Quartet (sample wokalne - kolejni wokaliści, których Alan Wilder wskrzesił do życia po 60 latach), Dean Garcia oraz Rosa M. Torres.
Produkcja płyty (w prywatnym studio Alan'a Wilder'a - Thin Line) przypomina swoim brzmieniem ostrze skalpela zatapiające się miękko w egzystencji bohaterów spektaklu Liquid.

Alan Wilder w wyniku swoich działań solowych wykonał również kilka remiksów utworów oraz produkcji muzycznych m.in. dla: Toni Holiday, Nitzer Ebb, Olivia Louvel oraz czołówkę do programu telewizji BBC - Secrets Of The Dead, która jest oparta na motywach z płyty Liquid.

Po roku 2001 Alan Wilder postanowił nadrobić zaległości w życiu rodzinnym powstałe przez kilkanaście lat działalności w Depeche Mode oraz produkcję albumu Liquid, którego produkcja trwała prawie rok.

Rok 2006... czas pokaże...
Mamy nadzieję, że nowy album RECOIL ukaże się na czas!

c.d.n.

Wiktor Krokodyl, 06.04.2006 r.
v. 2


Dyskografia RECOIL   albumy
1986   1+2   Mute Records
1988   Hydrology   Mute Records   [edycja CD posiada jako dodatek pierwszy album 1+2]
1992   Bloodline   Mute Records
1997   Unsound Methods   Mute Records
2000   Liquid   Mute Records

Dyskografia RECOIL   single / maxi
1992   Faith Healer   Mute Records
1997   Drifting   Mute Records
1998   Stalker   Mute Records
2000   Strange Hours   Mute Records
2000   Jezebel   Mute Records

Linki RECOIL - patrz tutaj


NITZER EBB

zobacz: RECOIL

 + NITZER EBB + Jeden z najbardziej wpływowych zespołów nurtu Electronic Body Music założony w 1982 roku przez: Vaughan'a David'a Harris'a, Douglas'a McCarthy oraz David'a Gooday'a.
Po dwóch latach działań koncertowych w Wielkiej Brytani i szlifowaniu stylu opartego na rytmicznej, industrialnej lini wspartej artylerią wykrzykiwanego tekstu, wspólnie z przyszłym producentem muzycznym ich nagrań Phil'em Harding'iem zakładją własną wytwórnie płytową Power Of Voice Communications, w której wydają swoje pierwsze nagrania. Po wydaniui trzech singli zespół podpisuje kontrakt z brytyjską Mute Records.

Wydanie kolejnych trzech singli (Morderous, Let Your Body Learn, Join In The Chant) z nadchodzącego, pierwszego albumu That Total Age umacnia pozycję NITZER EBB na scenie niezależnej muzyki elektronicznej. Zespół nadal kontynuuje twardą linię muzyczną, którą obrał na początku swojej działalności i realizuje młodzieńcze postulaty buntu industrialnego That Total Age: 'muskuły i nienawiść' + 'siła jest maszyną' + 'wizja porządku'!
Potwierdzeniem słuszności ówczesnej euforii fanów i krytyków jest fakt, że do dzisiaj debiutancki album NITZER EBB jest uważany za filar muzyki EBM / electro-industrial i nie przestaje zakłucać spokoju uczestników współczesnych imprez z szeroko pojętą muzyką elektroniczną. Wynikiem ówczesnych działań grupy było zaproszenie NITZER EBB w 1988 roku przez Depeche Mode na europejską część trasy koncertową Music For The Masses Tour jako "rozgrzewacza", którą Depeche Mode kontynuowało w USA z Front 242. W 1990 roku NITZER EBB zagrali ponownie u boku Depeche Mode, tym razem w USA na trasie World Violation Tour.

Rok 1989 przynosi kolejny album NITZER EBB - Belief, oraz zmiany stylistyczne w muzyce i prezentacji wizerunku zespolu. Skład grupy uszczuplił się o dwóch członków (producent Phil Harding i David Gooday) a dołącza Julian Beeston (perkusja), zmienia się też kierunek dźwiękowych poszukiwań zespołu. Producją płyty Belief zajął się Flood spod którego ręki wyszły wcześniej albumy m.in.: Nine Inch Nails, Depeche Mode, U2. Drugi album NITZER EBB ma podskurnie zaszczepiony (przez produkcję Flood'a) kraftwerkowski puls, co w efekcie muzycznym daje zwolnienie szalonego tempa z pierwszej płyty i bardziej gęstą atmosferę. Na singlach ukazują się Control I'm Here, Hearts And Minds oraz Shame.

Po trasie koncerowej Belief Tour zespół przystępuje do produkcji trzeciego albumu Showtime. Produkcją płyty zajął się ponownie Flood, ale tym razem otrzymaliśmy materiał, który znacznie odbiega od poprzenich dokonań NITZER EBB. Muzycznie Showtime otwiera się na nowe kierunki, które znajdują swoje rozwinięcie w późniejszej działalności zespołu. Pojawiają się wątki stricte jazzowe (Lighting Man), metalowo/grind-corowe (Getting Closer) czy rapowe (Fun To Be Had, który w remiksie George'a Clintona dociera do drugiego miejsca listy przebojów Billboard'u). W ramach trasy Shoutime Tour grupa ponownie zagrała u boku Depeche Mode na amerykańskiej części trasy zespołu.

Po zakończeniu Showtime Tour zespół rozpoczął pracę nad kolejnym albumem Ebbhead, nad którego produkcją tym razem czuwał Alan Wilder. Czwarty album NITZER EBB ukazuje nowe, bardziej dojrzałe oblicze zespołu. Na singlach wydanych nakładem Mute Records ukazały się utwory: I Give To You (ze wspaniałymi partiami smyczków zaaranżowanymi przez Alan'a Wilder'a), Godhead (w którym Nitzer Ebb pokazali, że nie potrzeba gitar żeby wydobyć piekielny czad) oraz Ascend. Jako wydawnictwo towarzyszące Ebbhead, ukazała się epka As Is. W wyniku kolaboracji pomiędzy muzykami Douglas McCarthy został zaproszony jako wokalista do pracy nad kowerem utworu Faith Healer (The Sensational Alex harvey Band) na albumie Bloodline (RECOIL), który ukazał się na singlu oraz w siedmiu wersjach na maxi singlu.

Po zakończeniu trasy promującej czwarty album i prawie trzyletniej przerwie, NITZER EBB przygotowuje się do realizacji ostatniego w swojej karierze albumu Big Hit. Skład NITZER EBB rozbudowuje się o nowego perkusistę (Jason Payne), a w utworze Kick It gościnnie bierze udział gitarzysta Dr Know (Bad Brains). Płyta o bardziej rockowym brzmieniu niestety nie przyniosła dobrych opinii fanów zespołu a i wśród krytyków muzycznych nie zebrała najwyższych not. Na singlach wydano Kick It, I Thought i Cherry Blossom, które jednak nie podniosły zarówno sprzedaży albumu ani statusu zespołu na rynku muzycznym. Po trasie koncertowej promującej album zespół postanowił zawiesić działalność.

W ciągu następnych dziesięciu lat członkowie NITZER EBB pojawiali się sporadycznie w różnych projektach muzycznych. Bon Harris podjął współpracę z Depeche Mode, Smashing Pumpkins, Evanescence, AFI, Avril Lavigne, Bush, Marilyn Manson i Billy Corgan'em (jako współproducent) oraz założył własny projekt Maven. Douglas McCarthy pojawia się na kolejnym albumie RECOIL - Unsound Methods w utworach: Incubus i singlowym Stalker, What You Are projektu Kloq, Wahre Arbeit Wahrer Lohn grupy Die Krupps, 1x1 projektu Motor, W 2005 roku wydał album Between The Devil w duecie z autorem remiksów NITZER EBB Terencem Fixmer'em jako Fixmer/McCarthy. Album oraz trasa koncertowa duetu odniosły spory sukces co sprowokowało NITZER EBB do podjęcia decyzji o reaktywacji z okazji dwudziestopięciolecia działalności grupy na trasę koncertową aby uczcić ten jubileusz serią występów w Europie.

W tak zwanym międzyczasie NITZER EBB podjął współpracę z Die Krupps (Maschines Od Joy).
W listopadzie 2005 roku ukazuje się album z kowerami NITZER EBB wydany przez projekt Muscle And Hate stworzony przez Sebastiana R. Komor'a (Icon of Coil, Monofader, Moonitor), i Paul'a Toohill'a (XP8). W tym samym roku ukazuje się też nowa wersja utworu Getting Closer nagrana przez niemiecki zespół Volt.

c.d.n.

Wiktor Krokodyl (korekta merytoryczna A.N.D.), 29.07.2006 r.
v. 4


Dyskografia NITZER EBB   albumy
1983   Basic Pain Procedure   (MC - kaseta demo)   NEPDemo
- - - -
1987   That Total Age   Mute Records
1988   So Bright So Strong (Compilation 1984-1986)   Power Of Voice Communications
1989   Belief   Mute Records
1990   Showtime   Mute Records
1991   Ebbhead   Mute Records
1995   Big Hit   Mute Records
2006   Body Of Work 1984-1997   Mute Records
2006   Body Rework (Remixes)   Mute Records


Dyskografia NITZER EBB   single / maxi
1984   Isn't It Funny How Your Body Works   Power Of Voice Communications
1985   Warsaw Ghetto   Power Of Voice Communications
1985   Get Clean   Power Of Voice Communications
1986   Morderous   Mute Records
1987   Let Your Body Learn   Mute Records
1987   Join In The Chant   Mute Records
1988   Control I'm Here   Mute Records
1989   Hearts And Minds   Mute Records
1989   Shame   Mute Records
1990   Lightning Man   Mute Records
1990   Fun To Be Had / Getting Closer   Mute Records
1991   As Is   Mute Records
1991   I Give To You   Mute Records
1991   Godhead   Mute Records
1992   Ascend   Mute Records
1995   Kick It   Mute Records
1995   I Through   Mute Records
1995   Cherry Blossom   Mute Records
2001   Shame / Join In The Chant   Novamute
2002   Let Your Body Learn / Control I'm Here   Novamute
2004   Murderous / Control I'm Here   Novamute

25.09.2017
18:49:29
· 36741 ·
© 2006 · Projekt Graficzny + programowanie - Krokodyl Produkt
© 2006 · Projekt BLOODLINE - Szwadron ELECTRO-ROBOT
Projekt BLOODLINE jest częścią programu ELECTRO-ROBOT, wszelkie prawa autorskie zastrzeżone.